Marijn de Kler: de vergeten linksback achter Gosens

Door de jaren heen heeft Heracles heel wat goede linkervleugelverdedigers in de gelederen gehad. Waar momenteel Quagliata de linkerflank bestrijkt, stond een seizoen daarvoor Czyborra daar nog. En natuurlijk maakte ook Robin Gosens zijn rushes langs de lijn in het Almelose stadion. Marijn de Kler, die in hetzelfde jaar als Gosens in de selectie zat, zal de meeste fans niet snel iets zeggen en dat is niet vreemd, aangezien hij maar vier minuten heeft gespeeld voor Heracles.

Marijn begon zijn voetballoopbaan bij ESA in Arnhem. "Op mijn negende zat ik in de kleedkamer bij ESA toen ik een brief kreeg van mijn trainer. Daarin stond de vraag of ik een aantal testwedstrijden zou willen spelen voor Vitesse. Na een aantal van die wedstrijden kreeg ik te horen dat ik na de zomervakantie aan mocht sluiten bij de D1." Van een amateurvereniging naar een jeugdteam van een betaald voetbalorganisatie is nogal een stap, dat ondervond ook Marijn. "Ik liep tussen al die tweedejaars D-spelers terwijl ik zelf een eerstejaars was. Na een half jaar begon ik te wennen aan het hogere niveau en begon ik ook meer wedstrijden te spelen." De backpositie was waar hij zich kon onderscheiden met zijn snelheid en de kunst om te kunnen vastbijten in een tegenspeler (nee, niet zoals Suárez). "Ik heb ook een tijd centraal achterin gestaan, voornamelijk omdat ik een goede trap in mijn linkerbeen heb en vanaf die positie het spel mooi kon verplaatsen. Maar de kansen waren groter op de backpositie om het profvoetbal te halen."

Hij bleef Vitesse trouw tot aan het beloftenelftal, waar hij te horen kreeg dat zijn contract niet verlengd zou worden. Zo kwam er na 12 jaar een einde aan Marijn zijn tijd bij de club aan de Nederrijn. Gelukkig ging er tegelijk met hem nog iemand weg uit Arnhem, Hendrie Krüzen. "Hendrie werd assistent-trainer bij Heracles en via hem ben ik in Almelo terecht gekomen. Uiteindelijk kreeg ik nog wel de mogelijkheid om bij te tekenen bij Vitesse, maar toch koos ik voor het avontuur bij Heracles." Ook al werd dat avontuur misschien niet de doorbraak die Marijn had gehoopt, toch was het een hele mooie tijd voor hem. "Vanaf de eerste dag voelde ik me thuis, zo'n warme, mooie en fijne club. Ondanks het geringe aantal minuten wat ik heb gemaakt, ging ik toch iedere dag met plezier naar de club. Het nieuwe stadion, het team en de mensen bij de club maakten het een tijd om nooit meer te vergeten."

Marijn mocht zijn debuut maken in de beker tegen Koninklijke HFC. "Echt fantastisch, het is het moment waar je op wacht, waar je het allemaal voor doet. Het was heerlijk om in een stadion vol Heraclieden te spelen, ook al was het niet lang. Het waren maar vier minuten, maar in die tijd had ik wel een mooie pass en die was ook goed voor mijn zelfvertrouwen."

Op veel meer speelminuten kon Marijn helaas niet rekenen, mede omdat Robin Gosens zich heel sterk ontwikkelde. "Af en toe had ik het gevoel dat ik dicht tegen het eerste elftal aan zat, maar op die momenten maakte de trainer andere beslissingen. Ik wist ook wel dat heel lastig zou worden met een enorm goede speler als Robin voor me." Na twee seizoenen liep het contract bij Heracles af en was er geen intentie om te verlengen. "Ik was reëel genoeg om te weten dat ik misschien niet goed genoeg was. Een verwijt kan ik mezelf niet maken, want ik heb er alles aan gedaan en keihard getraind."

Marijn kwam terecht bij Achilles'29 uit Groesbeek. "Ze hadden mooie plannen en wilden graag terug naar de Eerste Divisie. Ikzelf had ook nog de hoop om prof te worden. Het seizoen begon allemaal heel rooskleurig, maar werd uiteindelijk heel vervelend." Achilles kwam zijn betalingsverplichtingen niet na en werd na een tijd ook failliet verklaard, waarna er een hele soap rond de club begon. Marijn vond in DFS uit Opheusden een nieuwe club waar hij twee seizoenen doorbracht, voordat hij in 2020 terecht kwam bij DZC'68 in Doetinchem. "Hier voel ik me thuis. Ik woon sinds twee jaar in Doetinchem en ben met een aantal andere spelers van DFS overgestapt naar DZC'68. Net als Heracles is DZC een gemoedelijke en normale club. Er heerst een goede sfeer, een soort ons kent ons."

Hoewel de droom er stiekem nog wel is om het eens te proberen in het betaald voetbal, is de carrière van voetballer nu wat meer naar tweede plan geschoven. In plaats van kolkende stadions is Marijn nu terug te vinden in een kolkend klaslokaal. "Tijdens mijn carrière studeerde ik aan de Pabo in Arnhem. Kort nadat ik stopte in het betaald voetbal, heb ik mijn diploma gehaald en ben ik gelijk aan de slag gegaan als meester op de basisschool. Iets wat ik met onwijs veel plezier doe!" En dat is ook goed terug te zien in de filmpjes op YouTube-kanaal 'De Extra Express!', waarin Marijn onder andere kinderen leert om tot 10 te tellen in het Italiaans met hulp van oud-ploeggenoot Robin Gosens.

Maar volgt Marijn zijn oude club nog nadat hij 'arrivederci' heeft gezegd tegen Almelo? "Zeker weten! Toen het nog kon heb ik heel vaak op de tribune gezeten. Het voelt iedere keer als thuis komen. Met een aantal spelers heb ik nog veel contact, zoals Robin Pröpper, Wout Droste en Robin Gosens."