Dragan Paljíc: verdediger die geen verdediger was

Het is juli 2012. Mark Looms en Gaby Jallo besluiten om te vertrekken naar twee Brabantse clubs. Daarmee laten ze een gapend gat achter op de linkerflank. Werk aan de winkel dus. Christian Dorda wordt overgenomen van Greuther Fürth, maar het interview van nu is met die andere 'linksback', een speler die binnen kwam bij Heracles met een Poolse landstitel bij Wisla Krakau, een 2. Bundesliga-titel met 1. FC Kaiserslautern en promotie naar de Bundesliga met TSG Hoffenheim op zijn curriculum vitae: Dragan Paljíc.

Het begon voor Dragan allemaal bij de club die een geweldige opmars inzette van de 3. Liga naar de Bundesliga: TSG Hoffenheim. "Ik was een jonge speler, er werden daarom geen hoge verwachtingen gesteld. Maar ook omdat er veel dure spelers waren binnen de selectie. De coaches geloofden in mij en lieten mij veel wedstrijden spelen. De fans stonden ook nog eens achter mij. Na twee jaar bij Kaiserslautern kreeg ik de kans om naar de Poolse topclub Wisla Krakau te gaan." Daar maakte Paljic kennis met de kroonprins van het Nederlandse trainersgilde: Robert Maaskant. "Hij gaf mij een nieuwe positie als linksback, maar ik wist van mijzelf ook wel goed dat verdedigen niet echt mijn sterkste punt was. Daardoor viel ik, na twee seizoenen in Polen, bij grotere clubs niet op."

Van een grote club als Wisla een overstap maken naar Heracles, dat is nogal wat. "Het was wel een kleinere club, maar heel familiair. De fans waren fantastisch in goede, maar ook in mindere tijden. Almelo zelf was rustig, maar heerlijk voor mij en mijn familie. Het was ook vol met aardige mensen."

Moeilijk
Hoewel hij zelf aangeeft dat verdedigen niet zijn sterkste punt is, was linksback wel de positie waarvoor Dragan naar Almelo werd gehaald. "Toch werd het bij Peter Bosz ook snel duidelijk dat ik defensief niet goed genoeg was om het op te nemen tegen de betere vleugelspelers in de Eredivisie. Daarom besloot hij om mij toch weer voorin op de flank neer te zetten." Na twee seizoen met plezier onder Peter Bosz te hebben gevoetbald, ging het vanaf de zomer van 2014 steeds minder. Jan de Jonge nam het stokje over van Peter Bosz, die naar Vitesse was vertrokken. "Het was een moeilijke tijd voor mij waarin ik niet meer in de plannen voor kwam. Alleen de laatste wedstrijd tegen Ajax mocht ik spelen." Paljic besloot om zijn contract te laten ontbinden en ging 'Down Under' naar Perth Glory . "Als vervanging voor de geblesseerde Youssouf Hersi kon ik een contract voor vijf maanden tekenen. Het was een mooi avontuur om mijn carrière mee af te sluiten. Het was mogelijk om langer te blijven, maar de club raakte in de problemen."

Licentie
Voor Dragan zat zijn carrière er dus op na het avontuur in Australië. Hij besloot terug te keren naar Duitsland. "Ik begon met een opleiding om ook na mijn voetbalcarrière iets te gaan doen. Ik was nog maar begin in de dertig jaar oud, dus heb nog een paar seizoenen bij de amateurs van CfR Pforzheim en ASV Durlach gevoetbald, waar ik ook nog mijn UEFA-A licentie voor voetbalcoach heb gehaald."

Sinds afgelopen seizoen is Paljic officieel gestopt met voetballen. "Ik werk nu als een sales manager bij een groot bedrijf. Daardoor heb ik in het weekend wat meer vrije tijd." En in die weekenden volgt hij natuurlijk ook zijn oude club Heracles. "Tuurlijk volg ik de club, ik volg al mijn vorige clubs. Ook zijn er nog genoeg spelers met wie ik contact heb." Maar het liefst maakt Dragan tijd vrij voor zijn zoons. "Dejan is 7 jaar oud en Damjan is 12 en speelt in de jeugd van 1. FC Sandhausen. Ik vind het heerlijk om te kijken bij mijn talentvolle jongens." En zo is de carrière van Dragan misschien voorbij, maar is de voetbalwereld zeker nog niet af van de familie Paljic.