Rik Platvoet: Enschedese goaltjesdief in Almelo

Vanuit Enschede komen er al jarenlang spelers over naar Heracles. Sommigen weten het niet echt voor elkaar te krijgen om door te breken in het zwart-witte shirt, zoals Rendla en Bannink. Een aantal anderen, zoals Pelupessy en Bruns, wisten de supporters voor zich te winnen en echte publiekslievelingen te worden. De speler van vandaag valt onder de tweede categorie en wist dit rond de eeuwwisseling voor elkaar te krijgen. Vandaag praten we met Rik Platvoet.

Rik zette zijn eerste stappen in zijn profbestaan in Enschede bij FC Twente. "Op 2 mei 1993 mocht ik mijn debuut maken in het Diekman stadion tegen RKC Waalwijk. Ik speelde eigenlijk nog in de Onder 19, maar mocht een kwartier voor tijd invallen van Rob Baan. Natuurlijk was ik hartstikke trots en blij, met name omdat op dat moment mijn klasgenoten op de tribune zaten." Rik gold als een groot talent en doorliep ook alle vertegenwoordigende jeugdelftallen van Nederland. Toch bleef een echte doorbraak bij Twente uit en werd hij tijdelijk gestald bij respectievelijk MVV en FC Emmen. "Vooral de periode in Maastricht was succesvol. Het jaar bij Emmen was daarentegen een grillig, maar wel leerzaam jaar." Hij speelde in deze twee periodes meer dan 60 wedstrijden en wist bij beide clubs de dubbele cijfers te halen qua doelpunten. Toch wist hij bij terugkomst in Enschede geen basisplaats af te dwingen. "De hoop was er bij mij om de laatste stap te zetten naar mijn doorbraak in het eerste elftal. Dat is mij echter nooit helemaal gelukt. Het voelt tot op de dag van vandaag nog als een teleurstelling."

Rik besloot om zijn heil ergens anders te zoeken. Die plek werd Almelo, waar de markante Fritz Korbach aan het roer stond. "Met Korbach was het altijd geweldig lachen, maar hij was ook bloedfanatiek. Door de sfeer die hij creëerde voelde je je helemaal vrij." Met een verleden bij Twente kijken fans in Almelo toch anders naar je, merkte ook Rik. "In het begin waren de fans sceptisch over mij, omdat er voorheen veel spelers die vanuit Twente kwamen het niet konden brengen. Maar omdat ik in de voorbereiding direct een goede vorm had en veel doelpunten maakte, was dat sentiment snel omgedraaid. Daarnaast voelde ik me binnen de organisatie met de mensen waar je dagelijks mee omgaat erg op mijn gemak. Helaas raakte ik na de voorbereiding langdurig geblesseerd."

Verbeek
Een blessure gooide in het eerste seizoen roet in het eten voor hem, waardoor hij tot maar zes wedstrijden kwam. Maar in de seizoenen daarna kwam hij op stoom. "Uiteindelijk heb ik er 4 jaar met wisselend succes gespeeld, met name de laatste 18 maanden waren erg succesvol. Dat kwam omdat ik fit was en mede daardoor heb ik denk ik mijn beste periode individueel gekend." In zijn laatste seizoen in Almelo, toen onder de bezielende leiding van Gertjan Verbeek, kreeg hij de bal maar liefst 28 keer in het netje. "Verbeek was zijn tijd ver vooruit en was planmatig bezig iedereen persoonlijk te ontwikkelen. In het begin heb ik enorm met Verbeek gebotst, doordat we verschillende karakters zijn. Van hem en deze situatie heb ik geleerd dat je ook een conflict kan gebruiken als energiebron om je te ontwikkelen. Door de trainingsmethoden van Gertjan en het wederzijdse begrip, is het voor mijzelf geen toeval dat ik toen de beste periode uit mijn carrière heb gekend."

Elders
Helaas voor de Almeloërs trok Rik naar de Hofstad om voor ADO te gaan voetballen. Hij kon zichzelf nu laten zien in de Eredivisie. "Sportief is er daar niet uitgekomen wat ik ervan had verwacht. De overgang naar Den Haag was best groot. Daar hebben mijn vrouw en ik best een periode voor nodig gehad om ons aan te passen. Het was wel een eer om onder twee iconen van het Nederlandse voetbal, Rinus Israël en Lex Schoenmaker, te hebben mogen trainen. Ik baal er nog van dat ik hun vertrouwen niet heb kunnen terugbetalen."

Na veertien wedstrijden en twee doelpunten in het groen-geel vertrok Rik naar Venlo. "Toen ik naar VVV vertrok, waren mijn enkels niet meer top. Hele seizoenen kon ik fysiek gewoon niet meer spelen. Gelukkig heb ik nog wel een aandeel gehad in de promotie in 2007." Na 2,5 seizoenen in Limburg begon hij na te denken over stoppen met zijn professionele voetballoopbaan. "Toch liet ik me verleiden om nog één jaar op amateurbasis te spelen bij Go Ahead Eagles. Fysieke klachten kwamen helaas weer opzetten en daardoor werd ik gedwongen om te stoppen."

Carrièreslot
26 jaar na zijn eerste voetbalstappen in het zwart en blauw van De Tubanters sloot Rik zijn voetbalcarrière af met nog één laatste seizoen in de hoofdmacht van de club. "Ik had me altijd al voorgenomen om af te sluiten bij De Tubanters. Uiteindelijk heeft het maar één seizoen geduurd en daarna heb ik besloten helemaal geen voetbal meer te spelen in competitieverband."

Tegenwoordig is Rik nog wel terug te vinden in de sport. "Ik ben op dit moment ZZP’er en werk veel met kwetsbare doelgroepen om door middel van sport, persoonlijke ontwikkeling te stimuleren. Op dit moment werk ik veel voor Scoren in de Wijk. Onder andere voor het project 'Supporter van Elkaar" van FC Twente, maar ook regelmatig voor het ROC van Twente voor Scoren met Gezondheid. Daarnaast run ik op dit moment ook nog een voetbalopleiding voor jeugd van 11 tot 15 jaar. Daar gaan we op een andere manier dan gebruikelijk om met het ontwikkelen van de spelers en speelsters. Dat doen we met name door de persoon achter de speler meer te centraal te stellen en te beïnvloeden."

En Heracles? "Uiteraard volg ik de club nog. Verder rij ik nog altijd in een auto van Opel Kamp en gaat het bij een beurtje nog vaak over die goede oude tijd onder het genot van een kopje koffie met Henk of Mark. Daarnaast speelde ik in het verleden regelmatig mee met oud-Heracles, waar het altijd erg leuk is om oude teamgenoten weer te spreken. Helaas heb ik het nooit met prijzen bij Heracles kunnen belonen, maar ik kijk nog altijd met warme gevoelens terug op mijn periode bij Heracles."