Paul Davies: Van de Bornsestraat naar Wembley

Op het vijfde niveau in Engeland heb je de Motorama National League. Clubs als Notts County, Halifax Town en Wrexham FC sieren deze competitie en de stadions zullen voornamelijk bij 'groundhoppers' bekend zijn. Maar de topscoorder aller tijden van deze competitie stond in het seizoen 1982/1983 nog onder contract bij onze club. Vandaag praten we met Paul Davies.

Omdat er bij Oldswinford Town FC geen jeugdvoetbal was, belandde Paul op zijn zestiende al bij de eerste selectie van de club. In slechts twee seizoenen wist hij het voor elkaar te krijgen om maar liefst 200 keer het net te vinden voor het eerste en tweede elftal. "De beker die ik destijds heb gekregen van de club heb ik nog steeds. Doordat ik zoveel scoorde trok dat natuurlijk scouts aan van grotere clubs en dat resulteerde in een transfer naar Cardiff City."

Één stap terug, één stap vooruit
De club uit de hoofdstad van Wales zag potentie in Paul, maar helaas wist hij niet voldoende te overtuigen. "Uiteindelijk kwam ik tot 2 wedstrijden voor het eerste elftal, maar mijn debuut in de Championship was een geweldige ervaring. Helaas werd in mijn vierde seizoen door de club besloten om het tweede elftal terug te trekken uit de competitie. Dat betekende dat ik alleen nog maar zou spelen in vriendschappelijke wedstrijden. Ik besloot dat ik verhuurd wilde worden, maar teams waren toentertijd niet echt van plan om een gok te wagen op een jonge onervaren speler. Het hoogste niveau wat langs kwam was de Alliance Premiere League, wat nu de National League is."

Trowbridge Town uit North Bradley kwam voor hem. "Ze gaven me een mooie kans om wedstrijden te spelen op een goed niveau. Het was een hele positieve ervaring en dankzij mijn tijd daar kwam ik bijna in aanmerking voor een nieuw contract in Cardiff. Maar op het laatst werd toch besloten dat ik met een vrije transfer mocht vertrekken." Paul nam het besluit om bij Trowbridge Town te blijven en daar zijn carrière een nieuw vervolg te geven. Alleen kwam dat vervolg eerder dan verwacht.

Naar het buitenland
"Ik realiseerde me na het tekenen bij Trowbridge al snel dat het niet de juiste keuze was. Daarnaast stond ik nog op de lijst van transfervrije spelers van de FA. En dat leidde tot gesprek met vertegenwoordigers van Heracles die mij graag een proefperiode van een week wilden aanbieden." Paul vloog naar Nederland, scoorde vier doelpunten in twee wedstrijden en wist een contract binnen te slepen voor de rest van het seizoen. "En Trowbridge hield er ook nog geld aan over."

"Het was heel spannend om te verhuizen naar een ander land en een nieuwe uitdaging aan te gaan." Bij zijn debuut wist Paul direct het net te vinden in een 4-1 overwinning op VVV. Maar vlak na die wedstrijd begon er iets bij hem te knagen. "Ik merkte dat ik heimwee begon te krijgen en niet echt mijn plaats wist te vinden in Almelo. Met kerst reisde ik naar huis en toen ik na de winterstop weer terugkwam, werd ik in huis genomen door de familie Stokkelaar. Een familie die al lang een band met de club had." Dankzij deze beslissing begon de heimwee gelukkig te verdwijnen.

Paul begon hierdoor ook de taal op te pikken, wat het voor hem nog meer als thuis liet voelen. "Daardoor was de rest van mijn tijd een stuk fijner, helemaal toen mijn verloofde, nu mijn vrouw, en mijn broers een aantal keer konden komen kijken bij de wedstrijden. Ook hielp het dat er nog twee Engelse spelers (Richardson en Kerr) in de selectie zaten."
Zijn absolute hoogtepunt in Almelo weet hij snel te noemen. "De week dat ik topscoorder van de week werd. Ik kreeg een getekende brief van niemand minder dan Johan Cruyff, één van mijn grote idolen. En daarnaast een paar voetbalschoenen namens de grote nummer 14."

Begin van een tijdperk
Na 9 wedstrijden en 7 doelpunten hield Paul het voor gezien in Almelo. Niet vanwege voetbaltechnische redenen, maar omdat hij ging trouwen. "Was het niet zo geweest dat ik die zomer ging trouwen, was ik met alle liefde gebleven bij Heracles. Iedereen daar was zo vriendelijk en goed gezind." Vanwege zijn huwelijk wilde Paul graag dichter bij huis voetballen en Kidderminster Harriers wilde daar graag bij helpen. "Het is de club uit mijn stad en ze waren die zomer gepromoveerd naar de National League. De zomer daarvoor wilden ze mij ook al hebben, maar ik zag mezelf niet op het zesde niveau voetballen. Maar nu vanwege het werk van mijn vrouw was dit de ideale uitkomst."

De clubs konden alleen niet snel de ideale uitkomst vinden. Uiteindelijk wisten Kidderminster en Heracles in oktober 1983 tot een huurovereenkomst te komen tot het einde van het seizoen. Maar in de tussentijd kwam Kidderminster nog niet echt goed voor de dag. "Ze hadden veel moeite om een niveau hoger te voetballen en hadden, tegen de tijd dat ik mijn debuut mocht maken, nog maar één keer gewonnen. Gelukkig wist ik mijn plek in het team snel te vinden en begon ik ook met scoren. Uiteindelijk wisten we dat seizoen in de middenmoot te eindigen en was Kidderminster tevreden genoeg om de deal definitief te maken voor £1.500,-."

Onder manager Graham Allner bleef Paul jaren bij de Harriers voetballen en beleefde hij veel hoogtepunten. "In de FA Trophy finale wist ik beide doelpunten te scoren voor 'The Harriers', ik heb twee keer op Wembley mogen spelen en mocht uitkomen voor Engelse elftal voor 'non league' spelers. Ook heb ik zo'n beetje iedere spelersprijs op dat niveau gewonnen." Die prijzen kreeg hij natuurlijk niet alleen vanwege zijn leuke persoonlijkheid. Tussen 1983 en 1999 komt Paul tot 656(!) wedstrijden en weet hij maar liefst 307 doelpunten te maken!

Waarderen wat je hebt
Hierdoor kwam er natuurlijk ook interesse van grote clubs als Wolverhampton Wanderers, Walsall en zijn oude club Cardiff City. Maar Paul zat goed op zijn plek en waardeerde wat hij had. "Via de voorzitter van de club had ik naast het voetballen ook een baan gekregen die ik, 37 jaar later, nog heb. Dat is ook wel reden dat ik zo lang bij de club liep."

"Maar één van de belangrijkste redenen om hier niet op in te gaan was Graham Allner, onze manager. Tot op de dag van vandaag zijn we goede vrienden en wonen we in hetzelfde dorp. Hij is naar mijn mening de beste coach die ik heb mee mogen maken en is ook nu nog mijn mentor in mijn eigen trainerscarrière."

Cult Hero
Zijn trainerscarrière begon hij ook onder de vleugels van Graham Allner bij Worcester City. Inmiddels is hij assistent coach bij Bewdley Town FC uit Bewdley, iets ten westen van Kidderminster. "Het is niet hetzelfde als zelf voetballen, maar ik geniet er wel van om te coachen en ben heel gelukkig bij de club." Bewdley is niet lang geleden gepromoveerd en speelt nu op het vijfde Non-League niveau. "De uitwedstrijden zijn niet ver reizen, wat een pré is."

In 2004 werd Paul door de BBC uitgeroepen tot 'Cult Hero' van Kidderminster Harriers, niet geheel vreemd voor de topscoorder aller tijden van de Engelse Conference League. En dan te bedenken dat hij die doelpunten ook al die jaren voor onze club had kunnen maken. "Sinds mijn korte tijd in Almelo heb ik de club en hun resultaten altijd nog gevolgd. Maar het is altijd nog een verlangen van mij om een keer terug te komen bij de club. Lekker een wedstrijd kijken en Almelo weer zien."