120-jarig bestaan: Ongeslagen landskampioen!

Op 3 mei 2023 bestaat ons mooie Heracles alweer 120 jaar! Speciaal voor dat jubileum kijken wij iedere maand terug in onze rijke historie. Hoe is onze club opgericht? Op wat voor een manier is Heracles Almelo tweemaal kampioen geworden? En hoe was het om aan de Bornsestraat te spelen? Allemaal onderwerpen die aan bod komen in dit item. Deze maand pakken we het op vanaf 1923 tot 1932, waarin de club voor het eerst landskampioen werd.

Zoals de fans nu ook nog steeds houden van de strijders, zo was het 100 jaar geleden ook al.. Heracles stond toen ook bekend om het stevige spel waaraan sommige elitaire club zich konden ergeren. Zoals het Zutphense Be Quick dat aan de vooravond met hun treffen met de Almeloërs duidelijk maakt zich van een ander voetbalras te beschouwen. Dit tot ergernis van de Heraclieden die de beuk er nog meer ingooien op het veld. Frits van der Kolk wordt tien minuten voor het einde met rood van het veld gestuurd vanwege natrappen, waarop enkele Zutphenaren het veld bestormen. Uiteindelijk moet de politie eraan te pas komen om de opstootjes te te lossen. 

In deze periode wordt er op het sportpark aan de Bornsestraat gewerkt aan inmiddels historische tribune. Door middel van aandelen verkopen en een grote inmenging van textielfabrikant Ten Cate, weet de club het financiële plaatje rond te krijgen. Op 25 februari 1925 is de officiële opening van de tribune met een wedstrijd tegen Blauw Wit uit Amsterdam. Voorzitter Bernard Tijhof is trots op de Engels ogende, houten tribune en noemt het: „De mooiste tribune van het oosten. Een die voor de beste in het land niet onder hoeft te doen.”

Rivaliteit
Er moet wat veranderen in het spel bij de club en dat gebeurt ook in zekere mate. Twee spelers zijn daar mede verantwoordelijk voor: Frits Schipper en Cees Schlosser. De behendendige en technisch onderlegde spelers maken het verschil in het zwart-wit, bijgestaan door harde werkers als Henk ‘de Stier’ Grobben en Bets ‘het Kanon’ Freese. In het seizoen 1925-1926 begint de rivaliteit met Enschedese Boys op te komen, zeker na een fel onderling duel, al is op sportief vlak Sportclub Enschede de grote concurrent. Heracles weet op gelijke hoogte te komen in de stand, nadat het ver op achterstand kwam. Maar helaas trokken de Almeloërs aan het kortste eind.

Een seizoen later maakt Heracles, samen met beide Enschedese ploegen, de dienst uit in het oosten. Maar Enschedese Boys is een illusie armer wanneer ze aan de Bornsestraat met 6-2 afgedroogd worden. Een paar speelrondes voor het einde staat Heracles twee punten voor op Sportclub Enschede, maar verliest het van laagvlieger Robur et Velocitas. In de laatste speelronde moeten de Almeloërs het rechtzetten met een overwinning op Wageningen om een beslissingswedstrijd af te dingen tegen de medekoploper uit Enschede en dat lukt ze.

Strijd der districten
Op 3 april 1927 neemt Heracles het in de beslissingswedstrijd op tegen Sportclub Enschede. Wanneer er na een kwartier spelen een vrije bal gegeven wordt op veertig meter van het doel van de Enschedeërs, is het Bets Freese die achter de bal gaat staan. Zijn snoeiharde schot vliegt, mede dankzij slim positie kiezen van Frits van der Kolk, in het doel, 1-0! De gemoederen lopen hoog op tussen beide ploegen, Hein Hilberink krijgt het aan de stok met een tegenstander en beiden worden door de scheidsrechter weggestuurd. In de slotfase is het wéér Freese die het doel weet te vinden. Na het laatste fluitsignaal komen de meegereisde Heracles-fans het veld op om het feest te vieren met de spelers. Ook in Almelo vierden honderden mensen, die zich verzameld hebben rondom de telegraaf bij het sigarenmagazijn aan de Grotestraat, het oostelijke kampioenschap.

Voor het landskampioenschap moeten de Heraclieden het opnemen tegen de vier andere districtskampioenen: Feyenoord, Ajax, NAC en Velocitas. De eerste reis is naar De Meer om het op te nemen tegen Ajax. De ploeg van trainer Horace Colclough komt tot tweemaal toe op achterstand, maar toont veerkracht en weet op inzet een gelijkspel uit het Amsterdamse vuur te slepen. Het zelfvertrouwen dat deze uitslag oplevert betaalt zich uit in de rest van de strijd om het landskampioenschap. Zowel Velocitas als Feyenoord worden tot tweemaal toe verslagen voordat Heracles ook weet te winnen van favoriet NAC.Wanneer de Almeloërs ook nog een gelijkspel behalen in de thuiswedstrijd tegen Ajax (0-0), komt het allemaal neer op de laatste wedstrijd thuis tegen nummer twee NAC. 

Landskampioen
Zondag 19 juni 1927, een belabberd veld aan de Bornsestraat en 7.000 toeschouwers rond het veld, zo begint de wedstrijd om het landskampioenschap. Goed voetbal is er niet van, maar winst wel. Bets Freese en Frits van der Kolk zijn de enige doelpuntenmakers en bezorgen daarmee Heracles het landskampioenschap! De pers is enthousiast over de Almeloërs. „Hoewel het als kansloze outsider de strijd aanging, heeft Heracles de titel verdiend binnengehaald.”

De jaren daarna komen de Almeloërs niet in de buurt van de titel. Hoewel het spel wel beter wordt, blijven de resultaten achter. Alleen in 1931 is Heracles dichtbij, maar speelt het in de laatste speelronde gelijk tegen ZAC. Daardoor gaan PEC Zwolle en Go Ahead Eagles over Heracles heen en spelen ze, ook nog eens aan de Bornsestraat, een beslissingsduel. Heracles likt zijn wonden en bouwt geleidelijk aan een ploeg die weer mee kan doen om de titels, maar doen dit wel zonder trainer Colclough. Hij wordt vervangen door de 36-jarige Schot Roxburgh.

[Bron: De Tweekleur Omhoog] 

Volgende maand gaan we een hele succesvolle periode van de club in, waarin de club meerdere kampioenschappen behaalt. We kijken dan naar de periode 1933-1942