Jan Smit: Kapitein met een Zwart-Wit hart

De tijd van bijzondere en flamboyante voorzitters in het Nederlandse voetballandschap lijkt langzaam achter ons te raken. Waar een bezoek aan de kleedkamer door Frans van Seumeren tegenwoordig direct het nieuws haalt, was dat voor een kleine tien jaar geleden de norm bij Heracles door Jan Smit. Tegenwoordig draagt hij de titel erevoorzitter, maar dat maakt zijn betrokkenheid niet minder. „Ik was goed ziek van de nederlaag in Doetinchem”

In de tijd dat Smit het voorzitterschap op zich nam was een nederlaag tegen De Graafschap bijna de norm. „Toen zaten er een kleine 2.000 mensen op de tribune. Voordat ik het roer overnam, heb ik eerst geïnformeerd bij de businessclub en de supportersvereniging of ze mij wel wilden hebben. Gelukkig was dat zo.” Als oprichter van een goed draaiend deurwaarderskantoor in Ommen wist hij hoe hij iets van de grond af moest opbouwen.

Bijzondere trainers
„Het belangrijkste was om het enthousiasme onder de supporters weer terug te krijgen, zodat de aantallen op de tribunes omhoog zouden gaan.” Dat deed hij natuurlijk niet alleen. Smit verzamelde een team om zich heen met onder andere Dinand ter Braak, Wim Samsen en Hans Bredewoud, waarmee hij de club langzaamaan weer omhoog wist te krijgen. Maar ook de trainers die hij aanstelde zorgden voor een nieuwe wind binnen de club. Allereerst kwam de ambitieuze Theo Vonk binnen, maar na één seizoen vertrok hij en werd hij vervangen door de fameuze Fritz Korbach. „Een trainer die zorgde voor reuring en de club weer in het nieuws kreeg”, geeft Smit aan.

Maar hij was niet de trainer die de meeste invloed heeft gehad op waar de club tegenwoordig staat. Die eer gaat, volgens Smit, uit naar een andere trainer met een sterk karakter. „Onder Gertjan Verbeek hebben we de grootste inhaalslag gemaakt qua professionalisering. Hij was echt heel belangrijk voor de club. Peter Bosz is kampioen geworden met de club, maar Verbeek heeft het voorwerk gedaan.” 

Echte leider
Naast trainers heeft Jan Smit ook heel wat goede voetballers voorbij zien komen in het zwart-wit. En géén van die voetballers kwam binnen zonder een gesprek met hem, zo kon hij altijd zien wat voor vlees hij in de kuip had. Maar welke speler was volgens hem nou echt de beste? Daar hoeft hij niet lang over na te denken. „Oussama Tannane. Dat was echt een speciale speler! Sommige mensen noemen hem lastig, maar zolang je eerlijk tegen hem bent en je hem met respect en vertrouwen behandelt, heb je aan hem een heerlijke voetballer.”

„Maar we hebben ook veel goede aanvoerders gehad. Één die veel mensen vergeten is Antoine van der Linden, waar ik nog altijd goed contact mee heb. Een echte leider was dat.” De centrale verdediger, tegenwoordig teammanager bij FC Emmen, droeg de aanvoerdersband onder meer tijdens de bekerfinale in 2012. Die bekerfinale is ook één van de hoogtepunten van Smit in zijn periode als voorzitter. „Samen met het behalen van Europees voetbal staat die op een gedeelde tweede plaats. Bovenaan? Het kampioenschap in de Gouden Gids Divisie in 2005.”

Een niveau waar Heracles na al die jaren inmiddels weer op actief is. En dat geeft de erevoorzitter van de Almeloërs nog steeds een naar gevoel. „De degradatie deed pijn, maar ik verbaas me erover hoe vol het stadion toch nog zit. Mensen lopen graag achter de winnaar aan en als je verliest deugt er niets. Maar het blijft belangrijk dat we achter de club blijven staan, in goede maar ook in slechte tijden.”