Remon de Vries: 'Heracles aan stand verplicht om te promoveren'

Waar tegenwoordig Lucas Schoofs de rol van verbindingsspeler toebedeeld krijgt, was dat werk in de vorige periode in de Eerste Divisie weggelegd voor Remon de Vries. De middenvelder was de onzichtbare kracht op het middenveld en wist zich, ook na de promotie, lange tijd als eerste op het wedstrijdformulier te spelen. Maar zat er ook meer in voor hem? „Van mezelf weet ik dat ik een betere voetballer ben, dan dat ik heb kunnen laten zien.”

Remon trapt tegenwoordig nog wel een balletje, op vrijdagavond bij de 35+ van AGOVV, de club waar hij ook vandaan kwam voordat hij het zwart-wit aantrok. „Bij AGOVV speelde ik onder Peter Bosz, maar hadden we bijvoorbeeld ook John Stegeman en Klaas-Jan Huntelaar als spitsen en op ‘10’ liep Hendrie Krüzen.” Vooral van laatstgenoemde raakte Remon onder de indruk van. „Zeker de beste speler waarmee ik heb gespeeld. Hij was zo technisch en tactisch begaafd. En slim, zelfs wanneer hij een bal verloor, zorgde hij er wel voor dat hij er een vrije schop aan overhield.”

Individuele klasse
Toen Bosz trainer werd bij Heracles en Krüzen meenam, vergat hij Remon niet. „Heracles was een stabiele ploeg en ook weer stap hogerop dan AGOVV.” Die stap bleek een schot in de roos te zijn, want datzelfde jaar werd Heracles kampioen in de Gouden Gids Divisie. „We waren een echt een team, maar wel aangevuld met een speler als Nico-Jan Hoogma, die veel kwaliteiten bezat.” Ziet hij daarin dan ook verschillen met de ploeg van dit seizoen? „Dit seizoen is Heracles aan zijn stand verplicht om te promoveren, dat was bij ons natuurlijk anders. Daarnaast is de individuele klasse veel groter bij het Heracles van nu.”

De vergelijking met Lucas Schoofs geldt vooral met zijn verbindende kwaliteiten. In tegenstelling tot de doelpuntenproductie van Schoofs, scoorde Remon de Vries maar 2 keer in zijn hele Almelose carriere en beide doelpunten vielen in het Gouden Gids Divisie-seizoen. Remon voelde de vraag al aankomen. „Haha ja, en dat terwijl ik in de jeugd nog een aanvallend middenvelder was. Eigenlijk had ik me ook meer moeten focussen op het maken van doelpunten. Voetbal is natuurlijk een teamsport, maar doelpunten helpen jezelf wel.”

Pieken en dalen
Waar sommigen hadden verwacht dat de stap naar de Eredivisie wel eens kon betekenen dat Remon langzaamaan uit het elftal zou verdwijnen, bewees hij het tegendeel. Vier seizoenen lang speelde hij in de Eredivisie het merendeel van de wedstrijden. „Daar zaten een paar mooie wedstrijden bij. Natuurlijk de allereerste wedstrijd, thuis tegen PSV (1-1, red.). Thijs Sluijter die de bal over die lange Gomes heen krijgt.”

“Of een uitwedstrijd tegen Ajax in de Arena waarin ik centraal achterin moest spelen. Stond ik tegenover Luis Suarez, dat was geweldig” Maar er zaten ook mindere wedstrijden bij. „De ergste was natuurlijk die wedstrijd in Heerenveen, waarin we 9-0 verloren. Voorafgaand aan die wedstrijd was ik nog geblesseerd. Maar ik wilde deze wedstrijd graag voetballen. Achteraf kan je jezelf dan wel voor je hoofd slaan.” 

Dat idee heeft Remon ook wel een beetje over zijn voetballoopbaan, al heeft hij geen spijt van de keuzes die hij gemaakt heeft. „Ik weet van mezelf dat ik een betere voetballer ben dan dat ik heb laten zien. Ik heb niet het gevoel gehad dat ik er alles heb uitgehaald.” Conditioneel lukte het hem nooit helemaal top te worden, volgens hem.

Begeleiding
„Het was ook een andere tijd, er was nog niet zoveel aandacht voor voeding, eiwitten, rustperiodes en dat soort zaken. En zelf was ik niet een type die voor de duurloop ging en dat heeft me toch altijd wel genekt.”Die schuld legt hij dan ook bij zichzelf. “Maar ik heb geen spijt. Ik heb een mooie tijd gehad en het loopt zoals het loopt. Tegenwoordig zie je spelers de beste begeleiding krijgen, mogen ze extern trainen. Dat besef was er ook niet bij mij., maar daarmee kan ik nu jongeren helpen.”

Na zijn voetballoopbaan is Remon de kant van de zorg en begeleiding ingegaan. „Dat ontstond eigenlijk door toeval. Via een kennis ben ik in de jeugdzorg gegaan.” Daarna heeft hij sportpsychologie gestudeerd en werkt hij tegenwoordig onder andere op een psychiatrische afdeling en begeleidt hij jongeren. En binnenkort gaat hij ook beginnen aan een nieuwe studie over psychomotorische zorg. „Daarmee kan ik mij verder specialiseren als ZZP'er in de zorg."

Gezin op één
Ook het beëindigen van zijn voetbalcarrière had te maken met zorg, het zorgen voor zijn gezin. „Ik heb toen heel veel thuis moeten doen en kreeg een hele andere focus door privé omstandigheden. We hebben veel meegemaakt en op dat moment had mijn gezin de hoogte prioriteit." Nu heeft hij juist door zijn gezin het sporten weer opgepakt, al is het niet op het voetbalveld. „Mijn zoon is meer van het kickboxen, voetbal houdt hij niet zo van. Hij heeft veel kracht maar ook een bepaalde rust, misschien wel door zijn Thaise bloed. Dankzij hem ben ik op mijn oude dag toch ook nog heel fit geworden."

Op zijn oude dag is de band met Heracles er nog altijd, al is die in de laatste jaren wel vertroebeld. „De afgelopen jaren werd het onder Frank Wormuth wat minder herkenbaar. Heracles staat erom bekend dat het, vooral thuis, er vol bovenop klapt, maar het werd steeds gezapiger. Ook de spelers waren minder bijzonder, terwijl de club zat bijzondere spelers heeft gehad." Dat is ook iets dat moet veranderen richting volgend seizoen volgens Remon. „Er zal in de Eredivisie wel wat bij moeten komen, want hiermee ga je het op het hoogste niveau niet halen."