Kansloze avond tegen Ajax volgende stap in lijdensweg

Ja, wat moet je er nog van maken. Je gaat met je goede gemoed naar het stadion en, tegen beter weten in, denk je: misschien gaat het vandaag wel lukken. 

Het zat er geen moment in. Een los hoopje zand in zwart-witte shirts spartelde nog wat tegen in de eerste minuten, maar viel al snel uit elkaar. Een diepe bal op Mika Godts na een kwartier spelen zorgde voor een sprintduel tussen hem Damon Mirani. Tel daarbij op dat doelman Remko Pasveer te laat uit zijn doel komt en dan is er de 0-1.

Amper een minuut later is iedereen vergeten dat Steven Berghuis linksbenig is. De Amsterdamse aanvoerder mag in de zestien vrijuit combineren met Wout Weghorst en schiet de 0-2 tegen de touwen. Spelers mopperen de rest van de eerste helft op elkaar en op hunzelf, maar beter wordt het er niet van.

Als snel in de tweede helft ook nog de 0-3 binnengewerkt wordt door Berghuis keert het cynisme weer terug op de tribunes. Waar aan het begin van de wedstrijd nog geprotesteerd wordt tegen collectieve straffen, begint het spel van Heracles steeds meer als een collectieve straf te voelen.

Met nog iets meer dan tien minuten op de klok, komt er toch een sprankje hoop. De ingevallen Takehiro Tomiyasu pakte Lequincio Zeefuik vast en werd na een VAR-ingreep met rood van het veld gestuurd. Maar het bleef bij het sprankje. Het meest enerverende dat er gebeurde was de bal die rondging op de H-Side. 

Het is simpelweg wachten tot de bijl, die degradatie heet, neervalt in Almelo. Want deze lijdensweg is iedereen wel klaar mee.

Opstelling Heracles Almelo: Pasveer; Mesik (66. Ould-Chikh), Van Hoorenbeeck, Mirani, Wieckhoff (55. Van der Kust); Scheperman, Bruns (46. Cestic), Engels; Ünüvar (55. Kulenovic), Zeefuik, Van Gilst (55. Ahlstrand).